Używamy Cookies w celu dostosowania naszych serwisów do indywidualnych potrzeb użytkowników.
Dalesze korzystanie z tego serwisu oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Dowiedz się więcej o naszej polityce prywatności

Zamknij

15 - 24/06/2018

Galeria

Pewnego jesiennego popołudnia 1960 r. od zawsze zafascynowany niebem Yves Klein wkłada garnitur, skacze z dachu i zawisa w powietrzu. Z ufnie rozpostartymi ramionami i euforią na twarzy przeczy prawom grawitacji i udowadnia, że potrafi latać. Skokiem swym, jak sam twierdzi, pół roku przed historyczną eskapadą Gagarina, potępia księżycowy wyścig, który uważa za głupi. „Człowiek w kosmosie! Malarz przestrzeni skacze w pustkę!” – podpisuje zdjęcie i na dobre ląduje w awangardowej historii (zaraz obok swoich monochromatycznych obrazów). Fotograficzna „dokumentacja” jest oczywiście montażem, a na odważnie skaczącego z dachu Kleina wcale nie czeka pustka, lecz niczym nieograniczona wiara w moc sztuki i w konieczność kwestionowania tego, co oczywiste. Oraz krąg ludzi z rozpostartymi ramionami i asekuracyjnym materacem.

Symbolicznie zainaugurowana przez Kleina praktyka „skoku w” jako jednoczesnego aktu protestu i afirmacji na dobre zagościła w szeroko pojętej współczesnej kulturze. Stanowi również jeden z konstytutywnych elementów współczesnej choreografii. „Nie chodzi o to, JAK tańczę, lecz o to, ŻE tańczę” – proklamuje polityczny aktywizm tańca Deborah Hay w swojej książce zatytułowanej, nomen omen, Używając nieba.

W ramach tegorocznego festiwalu będziemy się oddawać kolejnym „skokom w”

dając wyraz frenetycznej wierze w

ciało

działające, ekstatyczne, wibrujące, doświadczające, czujące i myślące, sfragmentaryzowane, ciało-
obiekt i ciało-proces, śniące, się stające i (się) transformujące, płynne, materialne i fikcyjne,
kalejdoskopowe, autonomiczne, społeczne i polityczne, radykalnie obnażone i obnażające,
zaangażowane, wielogłosowe, rezonujące, dialogiczne i dialektyczne, balansujące na krawędzi
roztrzęsionego świata w akcie przetrwania

ciało w (nieustannym) ruchu

ciało tańczące

odważnie rzucające się w Nieznane

i bezpieczne lądujące we Wspólnocie
 

Będziemy skakać, fikać, hopsać, podrygiwać i pulsować, kolebać się i kołysać, odbijać się i wybijać,
lewitować, latać i upadać i znów podskakiwać

aż zatrzęsie się Ziemia

I nigdy nie przestaniemy.

 

Kurator: Joanna Leśnierowska