Używamy Cookies w celu dostosowania naszych serwisów do indywidualnych potrzeb użytkowników.
Dalesze korzystanie z tego serwisu oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Dowiedz się więcej o naszej polityce prywatności

Zamknij

18 - 29/06/2021

fot. Maciej Zakrzewski
Galeriafot. Maciej Zakrzewski
  • Zostałyśmy królową. Wezwane do odpowiedzialności, nikomu niepotrzebne, niezastąpione, zawsze obecne. Monarchinie twierdzy, królowe serc, samice ziemi. Niepodległe jak ziemia, niezależne, nieczyniące podległych, niepokonane, niepokorne, nieprzekonane, niezwykłe. Queen of the Fortress* – bo po angielsku brzmi dostojniej – wygłoszą, wyskandują, wyśpiewają orędzia otwierające każdą rezydencję projektu Zaklepane / Ground Rules.

    Queen of the Fortress to odpowiedź Marty Jalowskiej na zaproszenie do wcielenia się w rolę królowej kawałka ziemi w parku Wieniawskiego, gdzie duet iwola, pracując z tematem prawa własności do ziemi i jej zasobów, zbudował twierdzę - instalację i ogłosił jej niepodległość. Twierdzę dostają w posiadanie na 24 lub 48 godzin rezydentki_ci projektu Zaklepane / Ground Rules, którzy z różnych perspektyw przyglądają się naszej relacji z ziemią. Rolą królowej jest reprezentowanie i uosabianie tożsamości władanych przez nią ziem. Jakie tożsamości nadadzą tej ziemi rezydentki_ci? Co na to królowe? Queen of the Fortress są tym, czym ich królestwo.

    W trakcie dziesięciu dni festiwalu usłyszycie sześć niezależnych orędzi Queen of the Fortress. Zawsze o tej same porze, o 18:30, każdym z nich Queen powitają zarówno rezydentki_ów jak i osoby odwiedzające park. Ponadto Jalowska będzie pojawiać się, jako Queen of the Fortress, codziennie między 12:00 a 14:00 i 19:00 a 21:00 na terenie twierdzy i okolic, w Parku Wieniawskiego, gdzie będą ofiarowywać nam swoją obecność. Będzie można z nimi porozmawiać, poobserwować, zadać kluczowe i zupełnie nieistotne pytania o aktualną tożsamość ich królestwa. Będą tam szukać słonecznego światła, które jest bogactwem, a którego dostępność jest narzędziem wyznaczania hierarchii. Będą też szukać swojego miejsca pośród prac rezydentek_ów, mieszkanek_ńców parku i samego miasta.

    * (używają zaimków niebinarnych „one", „ich")