Co się dzieje, kiedy podczas festiwalu zaczynacie zaglądać nie tylko na sceny, ale też do miejsc, obok których mijacie się przez cały rok? Malta od dawna rozlewa się po mieście – na place, ulice i do teatrów – ale w tym roku jeszcze mocniej zaprasza do odkrywania Poznania z różnych stron.

Najpierw miasto. Bo podczas Malty wystarczy czasem skręcić za róg, żeby znaleźć się w środku czegoś zupełnie nieoczekiwanego.

Na ulicy Półwiejskiej Efekty specjalne zamienią centrum Poznania w plan filmu akcji. W Operze na chwilę głos może pojawić się tam, gdzie najmniej się go spodziewacie, a zwykły spacer po mieście nagle zacznie przypominać scenę z opery. W Épiphytes akrobatki zawisną kilka metrów nad ziemią, wykonując choreografię opartą na wzajemnym wsparciu – jak rośliny, a The Air Between Us pokaże, jak wiele można opowiedzieć o relacji poprzez ruch, własny ciężar i zaufanie. Będzie też BARK – spektakl tworzony blisko drzew i natury – oraz DOWN, gdzie rytm i ruch zaczną działać bezpośrednio na ciało. I oczywiście powróci Bandakadabra, czyli włoska orkiestra, która potrafi zamienić miasto w ruchomą fiestę.

Festiwalowe trasy prowadzą też do teatrów.

W programie Malty znajdziecie przegląd premier Teatru Polskiego w Poznaniu. Dom lalek Tadeusza Pyrczaka wraca do historii Nory, ale tym razem patrzy na nią z perspektywy tych, którzy zostali po jej decyzjach – dzieci próbujących złożyć rodzinę z fragmentów wspomnień i niedopowiedzeń.

Very Very Hamlet duetu Patrycji Kowańskiej i Dominiki Knapik, robi z kolei coś odwrotnego niż klasyczne inscenizacje Szekspira. Nie odtwarza historii, tylko wyciąga Hamleta z chłodni i sprawdza, co zostało z postaci, którą przez stulecia nosiły tysiące aktorów. Patos spotyka się tu z absurdem, a śmiech bardzo niebezpiecznie zbliża się do śmierci.

Na scenie pojawi się także wyczekiwany Pulverkopf w reż. Katarzyny Kalwat – to historia napisana przez Edwarda Pasewicza o składaniu własnej tożsamości z archiwów, wspomnień i brakujących elementów – oraz najświeższa w repertuarze teatru Nie-boska Komedia w reż. Piotra Pacześniaka. 

W czasie Malty lokalne sceny zapraszają do  do odkrywania ich najnowszych produkcji. W Dziadach II Moniki Błaszczak i Polskiego Teatru Tańca rytuał Mickiewicza stanie się spotkaniem z własnymi cieniami i pytaniami o wspólnotę. Teatr Muzyczny pokaże Rewoltę – opowieść o Poznańskim Czerwcu napędzaną energią utworów Maanamu.

Będzie też bardziej kameralnie i eksperymentalnie. Moja pierwsza nieśmiertelność w Scenie Roboczej stanie się seansem-doświadczeniem o pamięci, przemijaniu i obrazach, w Galerii Czas Kobiet Chronione częstotliwości Ewy Kuleszy pozwolą zostawić własny ślad, w CK Zamek More Units Than Meaning Karoliny Wyrwał zaoferuje doświadczenie zbudowane z napięć, przerw i błędów, a Limen połączy trzy różne języki tańca w jedno sceniczne doświadczenie.

Bo Malta to nie tylko festiwal, który przywozi artystów do miasta. To również moment, kiedy Poznań zaczyna odsłaniać kolejne miejsca i historie – czasem na scenie, czasem na ulicy, a czasem tam, gdzie zwykle po prostu przechodzicie obok.

Za miłość!