Używamy Cookies w celu dostosowania naszych serwisów do indywidualnych potrzeb użytkowników.
Dalesze korzystanie z tego serwisu oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Dowiedz się więcej o naszej polityce prywatności

Zamknij

27/06 — 03/07 2022

Wręczenie Medalu Zasłużonych Kulturze - Gloria Artis w 2012 roku, fot. M. Zakrzewski
GaleriaWręczenie Medalu Zasłużonych Kulturze - Gloria Artis w 2012 roku, fot. M. Zakrzewski

Lechu mówił do mnie „Wodzu”, a ja zbyt rzadko mówiłem o nim „Mistrzu”. Choć był moim Mistrzem i Największym Przyjacielem – Jacek Głomb

W czerwcu 2019 roku Jacek Głomb, reżyser i dyrektor Teatru im. Heleny Modrzejewskiej w Legnicy, namówił zaprzyjaźnionego od lat z tą sceną Lecha Raczaka na przeprowadzenie wywiadu rzeki. Według początkowych założeń miał on obejmować nie tylko dzieje słynnego Teatru Ósmego Dnia, który Raczak współzakładał i któremu przewodził w najbardziej twórczym i bojowym okresie, ale całe jego bogate życie – od dzieciństwa aż do dziś. Głomb wspomina: Wszystkie inne wywiady z Nim zaczynają się od „Ósemek” – a ja chciałem pogadać o dzieciństwie i młodości. Gadaliśmy więc intensywnie w czerwcu 2019 roku i udało się wtedy doprowadzić rozmowę do początków 1982 roku, do początku stanu wojennego w Polsce. […] Potem obaj nie bardzo mieliśmy czas na „drugą połowę” rozmowy, to znaczy, jak ja miałem czas na rozmowę, On nie miał. I na odwrót. A potem Leszka zabrakło.

Lech Raczak zmarł 17 stycznia 2020 roku. Dokładnie dwa lata po jego śmierci ukaże się zapis rozmowy, na którą namówił go Jacek Głomb. Zapis nieautoryzowany, bo na autoryzację zabrakło czasu, ale przeczytany przez Marka Raczaka, Marcina Kęszyckiego i Juliusza Tyszkę, którzy zachęcali do jego publikacji. Książka „Życie niedokończone…” to opowieść o niezwykłym człowieku, „ciekawych czasach”, w jakich przyszło mu żyć i spojonym z tymi czasami teatrze, który współtworzył. Choć jest tylko zapisem, słychać w niej wyraźnie spokojny, lekko ironiczny, bardzo wielkopolski głos Lecha Raczaka potrafiącego zarówno sprawiedliwie, a bez lukrowania wyjaśnić złożoność uwarunkowań politycznych, barwnie zarysować sylwetki spotkanych ludzi, jak i opowiedzieć przewrotną anegdotę.

„Życie niedokończone” wciągnie nie tylko tych, dla których „Ósemki” są wciąż żywym wspomnieniem i nie tylko tych, którzy z różnych powodów wracają do Polski lat 60. i 70. Oprócz wielkiej wartości biograficznej i historycznej stanowi też niezwykłą okazję do obserwowania niemal „na żywo” procesu tworzenia się opowieści, którą każda i każdy z nas też się kiedyś stanie.                           

Wydarzenie: „Życie niedokończone. Z Lechem Raczakiem rozmawia Jacek Głomb” spotkanie wokół książki