Używamy Cookies w celu dostosowania naszych serwisów do indywidualnych potrzeb użytkowników.
Dalesze korzystanie z tego serwisu oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Dowiedz się więcej o naszej polityce prywatności

Zamknij

21 - 30/06/2019

Radouan Mriziga, archiwum artysty
GaleriaRadouan Mriziga, archiwum artysty
  • „Nazywam się Radouan Mriziga. Od dawna zajmuję się choreografią i tańcem, współpracując z kobietami i mężczyznami uprawiającymi rzemiosło. Wiedzę, z której korzystam w pracy, zawdzięczam wielu osobom, zwierzętom, roślinom, przyrodzie i innym nieokreślonym siłom, z którymi przecięły się moje ścieżki. Od ogromnego pragnienia w ciele mojej matki, po miauczenie, szczebiot, syk, mruczenie i warknięcia moich dwóch kotów. Chodziłem też do różnych szkół w Maroku, Tunezji i Belgii. Między szkołami zwykłymi i artystycznymi miałem czas i przestrzeń, aby się nudzić, odrzucać różne rzeczy, kwestionować innych i siebie oraz przywłaszczać nowe narzędzia służące rozwojowi mojej twórczości.

    Interesuje mnie kreowanie choreografii dla zbiorowej wyobraźni, konstruowanie przestrzeni, budowanie ulotnej architektury i zakładanie ogrodów. W nich będziemy mogli (ludzie, zwierzęta, rośliny i inne siły) równocześnie tworzyć niebinarną wiedzę, w której niewielki oddech, najsłabsze światełko, ulotne spojrzenia i intuicje spotykają się, aby wspólnie świętować.

    55 to piąta część nieustającej pracy nad wytwarzaniem przestrzeni za pomocą tańca i choreografii traktowanymi jako metody, materiały i narzędzia służące skupieniu się na ciałach.

    55 jest zbudowane wokół liczby 5: liczby ludzkiego ciała, ręki Fatimy, pięciu żywiołów, pięcioramiennej gwiazdy…

    55 tańców i ruchów jest opartych na rymie 5.

    Jeśli chcesz, 55 to solo taneczne, albo – jeśli o tym marzysz – budowanie wspólnej przestrzeni.

    55 oznaczało dla mnie bycie zamkniętym przez trzy miesiące w czterokątnych przestrzeniach, po to żeby zbudować piątą przestrzeń.

    55 to przypomnienie, jak taniec może kształtować nasze otoczenie, czym jest ruch i jak można wykorzystać niebinarną znajomość tańca do tworzenia nowych wspólnych przestrzeni.

    55 to dar dla wszystkich rzemieślników i rzemieślniczek. Dla tych pełnych pokory ciał, które uczyniły nasze życie łatwiejszym, które poruszyły naszą wyobraźnię i zasadziły ziarna kawy, które zrobiły dzbanki na kawę, zaprojektowały przepływ wody, oswoiły ogień, zaprojektowały kubek i podały kawę, aby się z niego napić. To sprawia, że co rano jestem pełen wdzięczności.

    55 to rzeczywistość i wyimaginowane złączenie się w tańcu
    W dążeniu do stworzenia trzeciej przestrzeni,
    która jest na tyle rzeczywista, aby ją wyczuć wszystkimi zmysłami, a jednak wciąż zmyślona,
    pozbawiona pewności.

    Przestrzeń określona nie tylko przez strukturę, lecz także przez dynamikę zdarzeń rozwijających się w czasie. Przestrzeń, która zawiera w sobie obietnicę przybycia do innego miejsca niż to, w którym jesteś.

    Konstruowanie to proces uwidaczniania tego, co było niewidoczne:
    choreografii, architektury, scenografii i opowieści…

    Ostatecznym miejscem dzieła musi być samo dzieło.